ΝΑ μαθαίναμε και να επαινούμε κιόλας...???? Γιατί στο ''θάψιμο''....

Καταχωρήθηκε: 20:47:41 - 23-5-2013

Γράφει ο Βασίλης Καραβάσης

Έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι ταράζονται, αγχώνονται και πολλές φορές ντρέπονται όταν τους συγχαίρουν και επιδοκιμάζουν για κάτι. Προχθές το έλεγα σε μια φίλη ότι ΔΕΝ συνηθίζω να κάνω κομπλιμέντα, αλλά δεν το αλλάζω με τίποτα να επαινώ αξιόλογους ανθρώπους ή συμπεριφορές.

Τον τελευταίο όμως καιρό – και δη, μέσα στο ΦΒ- τείνει να γίνει και παρεξηγήσιμο. Μερικοί –για να μην πω πλείστοι- θεωρούν ύποπτο το να εκθειάζεις και έντιμο ή ηθικό το να «θάβεις»!! Όλοι γίνονται καχύποπτοι και μοιάζουν να σκέφτονται: «Γιατί το λέει?? Τι θέλει τώρα αυτός??» Και αυτό είναι κακό!!

Αλλά το χειρότερο είναι ότι αφορά και την ίδια μας τη ζωή. Το βλέπω καθαρά στο πρόσωπο τους, στο βλέμμα τους, στο σμίξιμο των φρυδιών τους. Γιατί ξέρουν ότι είναι πολύ πιο εύκολο να επικρίνεις κάτι ή κάποιον παρά να το επιδοκιμάσεις ή να τον εκθειάσεις. Και μας αρέσουν τα εύκολα!! Πάντα!! Άντε και ίσως τα μέτρια…

Και υπαίτιοι είμαστε όλοι για αυτό, έχοντας μερίδιο (αδιάφορο το αν είναι μικρό ή μεγάλο) ευθύνης ανάλογο της μετριότητας μας. Γιατί τελικά εκεί είναι το θέμα. Η συνωμοσία της μετριότητας έναντι της αξίας. Μεγάλης ή μικρότερης. Ίσως και της ευκολίας έναντι της προσπάθειας. Προφανώς και είναι δύσκολο να πεις ή να γράψεις κάτι καλό, και ακόμα πιο δύσκολο να κάνεις ή να αναδείξεις κάτι όμορφο ή θετικό μέσα στον ορυμαγδό που βιώνουμε και την σήψη θεσμών, κράτους και κοινωνίας.

Γεμάτη με μπάζα η κοινωνική χωματερή δέχεται όλα τα ερείπια χωρίς περίσσιες ερωτήσεις. Εύκολα γκρεμίζεις, δύσκολα χτίζεις… Και κοντά σε όλα αυτά να ψάχνω επιτεύγματα ανθρώπων που να μπορούν να «χτίσουν», ανθρώπων που λάμπουν από την εσωτερική τους «ζέση», σαν τους ήλιους που κρατούν ζωντανούς τους κανόνες του σύμπαντος και εμένα τον ίδιο, που συμβάλλουν στο να μου δείχνουν- και να έχω, μια καλύτερη ζωή ή στο κάτω – κάτω ΑΠΛΩΣ καλύτερη διάθεση γ**μτο… λίγο το έχετε?? Και να θυμάμαι τον Οδ. Ελύτη να λέει από τότε… Από το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Μόνο που ‘ναι πιο δύσκολο.

Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας που μας πνίγει από παντού .. παρηγορούμαι ότι κάπου .. σε κάποιο καμαράκι... κάποιοι πεισματάρηδες

αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά....

Οδυσσέας Ελύτης ...

(Επειδή διάβασα αρκετά … για κάτι παγκάκια της Κηφισιάς και είδα πολλά «όμορφα» στο ΦΒ!!!)

ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ Ευχόμαστε !!!!!

Επικοινωνία
Τηλ:6974 338163
Email: info@preveza-info.gr