Ο καπιταλισμός θα ανασυγκροτηθεί με όχημα την κοινωνική λεηλασία ή θα ανατραπεί!
Καταχωρήθηκε: 13:50:24 - 9 Αυγούστου

Κλυδωνίζεται βίαια ολόκληρη η ευρωζώνη. Οι πιο επιθετικοί κύκλοι του κεφαλαίου εφορμούν πλέον όχι μόνο εναντίον των πιο αδυνάμων χωρών της περιφέρειας της Ευρώπης (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία) αλλά επιχειρούν να σχίσουν την ευρωζώνη και την ΕΕ στα δύο, βάλλοντας κατά της Ιταλίας και της Ισπανίας. Στο απυρόβλητο δεν έμεινε ούτε η καρδιά του πυρήνα της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, καθώς άρχισαν οι πρώτες προειδοποιητικές βολές ακόμη και κατά της ...Γαλλίας!
Σε τέλμα βυθίζεται και η οικονομία των ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον είναι σε θέση να φορτώνει στις πλάτες όλων σχεδόν των χωρών του πλανήτη ένα τμήμα ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους της, εκμεταλλευόμενη τη στρατιωτικοπολιτική ισχύ της ως μοναδικής υπερδύναμης.
Όλοι πλέον συνειδητοποιούν, καταλαβαίνουν ή διαισθάνονται ότι ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός της εποχής μας βουλιάζει μέσα σε μια ιστορική κρίση αι απειλεί να συμπαρασύρει την ανθρωπότητα στην εξαθλίωση.
Οι διαφημισθείσες ως δήθεν «ιστορικές» αποφάσεις της έκτακτης Συνόδου Κορυφής της ευρωζώνης στις 21 Ιουλίου αποδείχθηκαν εντελώς ανεπαρκείς για να αναχαιτίσουν έστω και προσωρινά τη διεύρυνση της οικονομικής κρίσης σε περισσότερες χώρες μέλη της - και μάλιστα σε χώρες που λόγω οικονομικών μεγεθών είναι αδύνατον να «διασωθούν» δημοσιονομικά κατά το πρότυπο των Μνημονίων που επιβλήθηκαν στις μικρές χώρες της περιφέρειας.
Στο πλαίσιο αυτό, πανικός έχει καταλάβει και πάλι την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία έντρομη διαπιστώνει για πολλοστή φορά ότι η πολιτική που της υποδεικνύουν η ΕΕ και το ΔΝΤ ναι μεν ενισχύει και εδραιώνει θεσμικά την ασυδοσία του κεφαλαίου, την οδηγεί όμως παράλληλα σε κοινωνικοπολιτικά αλλεπάλληλα αδιέξοδα.
Η πολιτική ουσία είναι ότι αυτή η κρίση που συγκλονίζει το σύγχρονο καπιταλισμό και τον οδηγεί σε κανιβαλικές επιθέσεις εναντίον των εργαζομένων, των μικρομεσαίων, των συνταξιούχων, των νέων πηγάζει από την ίδια τη φύση του συστήματος, όχι από κάποια διαστροφή του ή παρεκτροπή του. Ο σύγχρονος καπιταλισμός δεν μπορεί να είναι διαφορετικός! Αυτό θέτει ένα τεράστιο πραγματικά ιστορικών διαστάσεων πολιτικό δίλημμα:
Ή το σύστημα θα κατορθώσει να επιβάλει τη γραμμή του και να ανασυγκροτηθεί, έστω και προσωρινά, σε αυτή τη βάση ή οι εργαζόμενοι θα κατορθώσουν αφενός να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος της πρόκλησης και αφετέρου να οργανώσουν τις δυνάμεις τους, ώστε να ανατρέψουν το βάρβαρο και όλο και πιο αιμοβόρο καπιταλιστικό σύστημα.
ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ (Ν.Α.Ρ.)