Αγωνιστική αλληλεγγύη, όχι «εθελοντικός» εξευτελισμός
Καταχωρήθηκε: 01:55:01 - 2-1-2012

Όσο η κοινωνική εξαθλίωση εξαπλώνεται τόσο αναπτύσσεται ένα ιδιόμορφο «εμπόριο αλληλεγγύης» που κορυφώθηκε με το πρόσχημα των «αγίων ημερών» και την επίσκεψη του δοτού πρωθυπουργού Παπαδήμ(ι)ου στο κέντρο απόρων του Δήμου Αθηναίων! Π.χ. μη Κυβερνητικές Οργανώσεις «αλληλεγγύης» και «ανθρωπιάς» φυτρώνουν για να καλύψουν ανάγκες ευπαθών ομάδων επιχορηγούμενες, όμως, από το ίδιο αυτό κράτος που την ίδια στιγμή είτε δεν καλύπτει όπως θα όφειλε, είτε κατήργησε, είτε ιδιωτικοποίησε την κάλυψη των αναγκών αυτών! Η Υπ. Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου καλεί σε εθελοντισμό για να αντιμετωπιστούν ιδιωτικά τα προβλήματα που, όμως, δημιούργησε η ίδια με την πολιτική της στα σχολεία! Δήμαρχοι που κλείνουν βρεφονηπιακούς σταθμούς και απολύουν υπαλλήλους, οργανώνουν «κοινωνικά σούπερ μάρκετ», συγκεντρώνοντας μουχλιασμένα φασόλια και ληγμένες κονσέρβες για τους ανέργους, τους φτωχούς και τους πεινασμένους! Ο ΔΟΛ έδειξε το "φιλανθρωπικό" του πρόσωπο κάνοντας παζάρι φτηνών βιβλίων ξεπουλώντας το αδιάθετο στοκ του στο Golden Hall στο Μαρούσι, αφού, όμως, απέλυσε εκατοντάδες εργαζόμενους στα Ελληνικά Γράμματα, το Βήμα και αλλού!
Από τη μια, δηλαδή. καταστρέφονται οι «πανκοινωνικές λειτουργίες» του αστικού κράτους σε όφελος των στενά ταξικών αναγκών του κεφαλαίου, και από την άλλη πυκνώνουν οι οργανωμένες «δράσεις εθελοντισμού» του μιντιακού επιχειρηματικού συμπλέγματος, με «ιεραποστόλους» τον Αλαφούζο του Σκάι και τον Ψυχάρη του Βήμα FΜ αλλά και άλλες εταιρείες!
Οι «φιλάνθρωποι» αυτοί κύριοι και όλο το πολιτικό τους προσωπικό, «ταΐζουν ανέργους» τη στιγμή που απολύουν εργαζόμενους. Φυσικά, όλα αυτά τα κάνουν με το αζημίωτο: οι μεγάλοι επιχειρηματίες αποφεύγουν τη φορολογία με φιλανθρωπικές χορηγίες και οι μικροί διαφημίζουν δωρεάν το μαγαζί τους.
Η άλλη τάση που έχει εμφανιστεί είναι τα «μπαζάρ» κάθε είδους. Από κάθε φιλανθρωπική οργάνωση, σύλλογο και ομάδα εθελοντών στήνονται «μπαζάρ» για κάθε ανάγκη, για κάθε γούστο και κάθε βαλάντιο. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τις αγνές προθέσεις πολλών απλών ανθρώπων του λαού. Πολλοί απλοί άνθρωποι συγκλονίζονται από τις εικόνες της σύγχρονης πείνας και αναζητούν δρόμους έμπρακτης βοήθειας. Αυτή η λαϊκή αυθεντική ευαισθησία που αναζητά δρόμους αντιμετώπισης του σύγχρονου κοινωνικού ζητήματος, δεν έχει καμία σχέση με την αστική φιλανθρωπική υποκρισία που περιγράψαμε παραπάνω.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη: η «ατομική αλληλεγγύη», είναι τελικά μη αποτελεσματική. Μπορούμε να βοηθήσουμε με ένα ευρώ έναν άνεργο, αλλά δεν μπορούμε να σώσουμε ένα εκατομμύριο ανέργους. Πιο αποτελεσματική είναι η μαζική διεκδίκηση επιδόματος ανεργίας, για παράδειγμα, 900 ευρώ, για κάθε άνεργο και για όσο χρονικό διάστημα δεν δουλεύει, παρά ένα «κοινωνικό σούπερ μάρκετ» αθλιότητας του Δήμου. Μπορούμε να αφαιρέσουμε ένα ευρώ για βοήθεια από τη μισοάδεια τσέπη μας, αλλά για να ζήσουν αξιοπρεπώς οι άνεργοι και οι οικογένειές τους, πρέπει να αγωνιστούμε για να αφαιρέσουμε κάποια δισεκατομμύρια ευρώ από το 52% του κρατικού προϋπολογισμού που πάει σε τόκους και τοκοχρεολύσια για τους δανειστές ή από τα 115 δισ. που πήραν οι τραπεζίτες.
Πολλοί, όμως, εύλογα αναρωτιούνται: «Και μέχρι να τα κατακτήσουμε όλα αυτά, τι κάνουμε; Δεν πρέπει να οργανώνουμε έμπρακτα την κοινωνική αλληλεγγύη;» Φυσικά και πρέπει. Και μάλιστα, η αλληλεγγύη του μαζικού κινήματος, δηλαδή η αλληλεγγύη ανθρώπων που αγωνίζονται για να λυθεί το «κοινωνικό ζήτημα», είναι πολύ πιο αυθεντική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η έμπρακτη λαϊκή αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους χαλυβουργούς (για τους οποίους δεν οργανώθηκε κανένα τηλεοπτικό μπαζάρ).
Χρειάζεται, όμως, προσοχή: Η «έμπρακτη αλληλεγγύη» δεν πρέπει να υποκαθιστά την «έμπρακτη διεκδίκηση» από το κράτος, την «έμπρακτη σύγκρουση» με την κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ, με τον εργοδότη.
Πολύ περισσότερο στην εποχή μας, η τεραστίων διαστάσεων εξαθλίωση που έρχεται λόγω της κρίσης, απαιτεί τον επαναστατικό αγώνα για «να πάρεις από ένα κεφάλαιο που δεν δίνει». Απαιτεί το μαζικό, «έμπρακτο εκβιασμό» του κεφαλαίου με την αντικαπιταλιστική ανατροπή, για να επιβιώσεις. Απαιτεί ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής που «θα μας σώσει» από τη σύγχρονη πείνα της οικονομικής κατοχής και της κοινοβουλευτικής χούντας.
ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ-Ν.Α.Ρ(συμμετέχει στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α)